Dom został wybudowany w latach siedemdziesiątych XX wieku w Poznaniu, jako realizacja projektu typowego tak zwanej „modernistycznej kostki”. Cechą charakterystyczną dla tego typu domów jest rzut na planie zbliżonym do kwadratu, dwie kondygnacje użytkowe w tym wysoki, podpiwniczony parter usytuowany na niespełna dwóch metrach wysokości nad poziomem terenu. Klienci chcieli mieszkać w funkcjonalnym domu, zminimalizować przestrzeń magazynową oraz zmniejszyć dystans pomiędzy przestrzenią dzienną i otoczeniem.
Zdecydowaliśmy się wyburzyć wszystkie istniejące dobudówki, które z czasem „przyrosły” do głównej bryły, wyciąć istniejący strop pomiędzy piwnicą a parterem, zasypać piwnicę, oraz usunąć wewnętrzne ściany działowe. Dzięki tym zabiegom udało się stworzyć przestronny, jasny parter na poziomie wejścia do domu i wyjścia do ogrodu.Nowa, otwarta przestrzeń dzienna to salon połączony z jadalnią i kuchnią, niewielka spiżarnia, oraz łazienka. Na piętrze znajdują się trzy sypialnie i łazienka.
Poprzez umieszczenie dużych otworów okiennych na każdej ze ścian, wnętrze zyskuje odpowiednią ilość światła przez cały dzień. Kwadratowe, różnej wielkości okna rozmieszczone na każdej z elewacji są osadzone częściowo w istniejących nadprożach. Całość utrzymana jest w prostym, surowym, charakterze, dominuje tutaj beton i bielone drewno.
